Boğuk iniltiler sarmaladı bahtımızı
Soğuk sularda topyekun intihar macerasını
Elimdeki asanın çatlakları genişledi
Arkamızda taç takmış bedevi
Ve bana inanan binlerce insanla
Yürüdüm nereye gideceğimi bilerek
Ama nereye gittiğimi bilmeden
Sessiz ama batıl olmayan bir inançla
Bekledim…
Gökten bir melek yol gösterir diye
Ama günlüğümün son sayfaları bitti
Sular terk etti vahayı
Kar taneleri tutundu ilk kez kumlara
Yedi İklim şahitti buna
Ellerimde asa indi ve yardı
Denizin kesikleri ulaştılar arşa
Karanlığın tohumları kalbimize yanaştı
Bize açık binlerce kapı vardı karşımızda
Ey yeşil bahçelerin sahipleri
Yol hiç olmadığı kadar berrak şimdi
Görmüyor musunuz cenneti âlâ
Kağnıları çekin alın çocukları kucağınıza
Eriyen karlar misali toprağa karışacağız şimdi
Ve toprak alnımızdaki teri silecek
Gözlerimizdeki yaşları
Damarlarımızda akan kanları
Hakikati perdeleyen o buğulu camları
Yüreklerimizdeki korkuyu temizleyecek
2 Nisan 2025