1 Haziran 2025

Haydar

Bakma Bana Öyle

By In Şiir

Bakma bana öyle

İhtiyar cesedimin altındaki kırgın isyanıma şahitsin

Yalnız kaldığımda çatlak dudaklarıma

Ve kenarından akan kanıma şahitsin

Şövalyelerin üzerindeki tuval değilim ben

Portremi çaldı beyaz göçebe kuşlar

Şeytanı dürten o ağaç değilim

Güneşin sıcağında kutuptan esen rüzgar

Derin sularda ona ulaşan nefes

Yorgun atların ayaklarındaki nal

Ona ulaşan mektubun zarfı değilim

Onun yükünün hamalı ölüsünün gassalı

Varlığının paydaşı değilim


Kutladılar sevinçle uğultuyla kalabalık

Kahrolan annemin gözyaşlarını kutsadılar

Sözlükte geçmez bu deyim

Kimse duymadı daha önce

Ne bir yakarış ne bir davet

Tutsakların nedimelerindeki hastalık

Camiden gelen sarıklı amcaya bulaştı

Ve kutladılar sevinçle

Kutsanmış ölümün cehaletle dirilişini kutladılar


Ceketimin cebindeki kalem ve mendil

Kanımla karışık mürekkebe bulandı

Çünkü öldürdüler beni

Ellerine aldıkları ilk tırpanı soktular

Körpe damarlarımı koparttılar kuytuda

Bağrımı sözleriyle ablukaya aldılar

Ve sükselerine küfrettiğinde arlanmaz arkadaşım

Uslanmaz bebekleri gibi uğundular

Bana baktıkları süre boyunca

Kandillerin ışığını söndürdüler

Kendilerini kaybettiler ıslak fitilin ucunda


Bakma bana öyle yukarıdan

Esen rüzgara fısılda sözlerini

Sözlerini gecenin en karanlık vaktinde açıkla

İliklerime işleyen güç söyle hakikati

Ateş başında hareketsiz yatan kim

Artık kanımın kırmızısı daha gerçek

Daha canlı ölümümü belgeleyen renkler


Ölmedim

Ölseydim sayfalarını açamazdım kitabın

İçindeki isyanı bağıramazdım

Varamazdım mermerin soğuğundan yorganın okşayışına

Uzak kalmış bir çölün kum tanesiyken

Ve hayat daha kısayken ölüm anından

Terk ederek vardım senin yanına

Anlamıştım bende mecnundan izler olduğunu

Denize olan aşkımı anlatmıştım

Onun rengine olan aşkımı

Ve gökyüzü beni bulduğunda

Sen beni duyduğunda bir ses geldi

Anlamıştım


Bakma bana öyle

Haydar-ı Kerrâr eridi düşmanımın alevinden

Gözlerim kanlı yorganım tatlı ölümden

Yaseminler birer birer döküldüler

Bahar gitti yaşamak bitti

Her şey sona vardı göklerin hanı

İçimdeki mecusiler öldürdü kendini

Sönmez ateşinden parça kalmadı


Written by Eyüb Ensar Karal

Ne işe yarayacak diye soramazsın Dünyanın sonuna varmak için Bildiğin bütün kelimeleri unutmalısın

Leave a Comment