Tek Bakışta Güzel

İyi ve güzel eskiden birbirinden ayrı düşünülmezmiş. Etik olanla estetik oluverirmiş. Kötüden güzel, iyiden çirkin olmazmış. Şimdiyse iyilikte fayda, güzellikte hoşluk aramaktan alıkoyamıyoruz kendimizi. “Bencil olanın beğenisi olmaz” demişler zamanında. Beğeni özü gereği toplumsaldı bizim için. Zevkler ve renkler tartışılırdı. Sonucunda ise bu zevk ile renklere ortak manalar atanırdı. Lakin eurosentrik bir ifade olan “Zevkler ve renkler tartışılmaz” akımı, fikirlerin temelinin insan olduğunu gözler önüne seriyor. Zevkler tartışılmasın ki nefsimin emirleri toplumsal baskı ve kınamaya maruz kalmadan yerine getirebileyim, hatta bununla da kalmayıp yaptığım köleliği göğsümü gererek özgürlük olarak adlandırıp kendimle gurur duyayım. En basit konseptleri bile anlamak için bir kılavuz zincirine ihtiyaç duyan insan, izafiyeti hürriyetle karıştırıyor ve güzelliği tek bakışta kavrayabileceğini sanıyor.