Ey sebeb-î hâlkı cümle kâinatın
Ey habîbim Salât ü selâm üzerinedir
Seni görmeyen göz bî-nasip ü mahrûm
Senden bîhaber gönül en fakîrdir
Kuru bir arâzîden başka nedir âlem
Zelîldir adın zikretmeyen dîl ü kalem
Varlığın cümle âleme rahmet ü kerem
Tîr-i firâkın gönüllerde elîmdir
Nûrunla yeşerir cümle kâinât
İftikar eder tek bir sözüne mahlukât
Her bir zerrene ey resul iltifât
Nûrun aydınlatmayan mekân sefîldir
Biliriz sadr-ı bîmâra şifâ sensin
Derde düçâr gönle devâ sensin
Cümle hayrâta hedâyâ sensin
Sâf ü pâk davetin Hakk’a delîldir
Şâhit ol hakkiçün sarf olunan sözlere
Rabb’in huzurunda çökülen dizlere
Esirgeme, ey sevgili, kıl şefaat bizlere
Ahfâd-ı ümmetin hayra kefîldir
Ey sîracı, karanlıklara râm olan ümmetin
Ey sebebi, yedi kat semâda rahmetin
Ey sâhibi, yüce ahlakın, muhabbetin
Hüsn-i üsvetin dâreynde celîldir
Hayatın insanlığa bir yol, bir hâdî idir
Cümle efâlin manidar, günahtan arî idir
Hak kelamın ne hevâdan ne âdî idir
Beliğdir her sözün ins ü cîne emîrdir
Ahlakın cümle sıfât-ı kemâle şâmil idir
Cemalin benzersiz, makâmın âlî idir
Latîftir hâlkın, cümle mahlûka kânî idir
Ey alemin efendisi, sîretin âlemde şemîldir
Hasretinden yandı gönüller, Ey habib-i Hüdâ
Cemalinden kıldı bizleri nûr-i cüdâ
Olsun canlarımız, uğrunda ebediyyen fedâ
Kıl şefaat bizlere, ey Habîb ü Mustafâ
Sinemizde kanayan yaran pek derîndir
30.12.2025
Mağrib